Pierre Carrière

Schrijver, copywriter en columnist

Biosintrum: een merk in een paar maanden

In Oosterwolde verschijnt het Biosintrum; een kenniscentrum op het gebied van de biobased economy. Het wordt een ontmoetingsplek en broedplaats waar het bedrijfsleven, onderwijs en de overheid kennis ontwikkelen en delen. Een zeer innovatief pand dat natuurlijk duurzaam wordt gerealiseerd. Het bestaat straks voor meer dan 80% uit biobased materialen. Het is slechts een van de vijftig projecten op het gebied van de biobased economy in de gemeente Ooststellingwerf.

De werknaam voor dit vooruitstrevende pand was ‘Kenniscentrum Biobased Economy’. Hoewel deze naam wel vertelde waar het om draaide, was hij natuurlijk te lang. Dat wordt in de volksmond al snel afgekort tot het Kenniscentrum. Of er wordt een naam verzonnen op basis van de vorm van het gebouw bijvoorbeeld. Beide onwenselijk. Aan mij de vraag om een pakkende, definitieve naam te verzinnen. Een naam die enerzijds rekening hield met de (inter)nationale ambities van het project, maar anderzijds ook op draagvlak in de regio zou kunnen rekenen. Uit enkele voorstellen kozen de beleidsmakers van de gemeente unaniem voor het Biosintrum. Lekker kort. Bio verwijst naar biobased, sintrum is het Fries voor centrum en samengevoegd klinkt het (inter)nationaal prima.

Ik stelde voor om Paul Kooi het logo te laten ontwikkelen; een ervaren vormgever waar ik al meer dan 20 jaar mee samenwerk. Hij kwam met een iconisch logo, gebaseerd op de vorm van het gebouw. Maar er is nog veel meer in te zien. We bedachten een give away: een boomerang van gerecyclede CD-hoesjes. Immers: oude materialen komen bij je terug wanneer je ze hergebruikt.

Daarnaast ontwikkelden we samen de eerste campagne. Daarin roepen we inwoners op om hun oude spijkerbroeken in te leveren voor het Biosintrum. Ze worden verwerkt tot denim-dekens, waarmee de binnenwanden geïsoleerd worden. Al met al hebben de bevlogen en daadkrachtige mensen van de gemeente Ooststellingwerf samen met Paul en mij in een paar maanden een merk neergezet. En daar zijn we allemaal beretrots op! Kijk maar eens op www.biosintrum.nl

Van stad naar land

Soms moet je een nieuw avontuur aangaan in het leven. Al was het maar om nieuwe energie te krijgen. Die kun je niet altijd maar uit jezelf halen. Bovendien: stilstand is achteruitgang. Een beroemd cliché. Hoe ouder ik word, hoe meer ik van clichés ga houden. Het zijn vaak nietszeggende zinnetjes, totdat je meemaakt wat de bedenker ervan heeft meegemaakt. Of voelt wat de bedenker heeft gevoeld. Dan valt het kwartje. Dan wordt een suffe dooddoener ineens een inspirerende levensles. Het leven gaat door. Dat is er ook zo eentje. Een niksig zinnetje totdat je een keer lelijk stil komt te staan in het leven. Door een persoonlijke crisis, ziekte of andere heftige ervaring. Maar goed, een nieuw avontuur dus. Ik ga er binnenkort eentje aan, samen met mijn gezin. We gaan verhuizen. Naar het platteland, midden in de natuur.

Waarom? Dat vragen veel mensen me. Een mooi huis in de heerlijke Schildersbuurt, tuinhuis in het Stadspark, wat wil je nog meer? Nou, we willen niet meer, maar anders. Misschien is de beste reden voor onze verhuizing wel dat we al zestien jaar lang in hetzelfde huis wonen. En al dertig jaar in dezelfde stad. Vervat in een cliché: verandering van spijs doet eten, verandering van huis doet wonen. Maar hiermee doe ik onze beslissing wel wat tekort. We willen eigenlijk al heel lang in de natuur wonen. Net zo graag als in de stad eigenlijk. Kortom, de natuur is na dertig jaar stad wel eens aan de beurt.

Meer lezen

Loetjoeboek!

Loetjoe prent1Loetjoeboek is uit! Het is alweer mijn vijfde boek, maar mijn eerste kinderboek. Ik was zeer vereerd toen kunstenares Roxanne Monsanto me vroeg om de teksten bij de prenten van Loetjoeboek te schrijven. Ze maakte twaalf adembenemende acrylverfschilderijen met Loetjoe in de hoofdrol. Dit aandoenlijke beestje is een kruising tussen een giraf, koe en Jack Russel-terriër. Hij woont op de eilandengroep Senang, om precies te zijn in de Canyons van Weleer. Een betoverend landschap van woestijnen, cactussen, bergen en grotten. Roxanne schept in dit boek een waanzinnig mooie fantasiewereld, waarvan de landkaart op de binnenkant van de omslag is getekend. De beestjes die op Senang wonen, zijn al even fantasierijk.

Meer lezen

Van de Groningse Schildersbuurt naar de Franse akkers

FullSizeRender3Als klein jongetje was de grond mijn jachtterrein. Regelmatig trok ik mijn hand uit die van mijn moeder en schoot zonder uit te kijken de straat op, haar met een hartverzakking achterlatend op het trottoir. Waarom? Omdat er een voorwerp lag te glinsteren, te verleiden, te wenken. Meestal ging het om triviale zaken als een bierdop, schroefje of sleutel. Lelijke teleurstellingen, ook nog eens gevolgd door een verbaal pak op mijn lazer van mijn geschrokken moeder. De grootste prooi was ooit een rijksdaalder. Dagenlang voelde ik mij de rijkste mens ter wereld! Eigenlijk wel logisch dat ik op jonge leeftijd archeoloog wilde worden. Op zoek naar gouden munten, potscherven maar vooral vuistbijlen. Ik was erdoor gefascineerd.

Meer lezen

Pagina 1 of 19

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén