Pierre Carrière

Schrijver, copywriter en columnist

Categorie: Columns (Pagina 1 van 12)

Van stad naar land

Soms moet je een nieuw avontuur aangaan in het leven. Al was het maar om nieuwe energie te krijgen. Die kun je niet altijd maar uit jezelf halen. Bovendien: stilstand is achteruitgang. Een beroemd cliché. Hoe ouder ik word, hoe meer ik van clichés ga houden. Het zijn vaak nietszeggende zinnetjes, totdat je meemaakt wat de bedenker ervan heeft meegemaakt. Of voelt wat de bedenker heeft gevoeld. Dan valt het kwartje. Dan wordt een suffe dooddoener ineens een inspirerende levensles. Het leven gaat door. Dat is er ook zo eentje. Een niksig zinnetje totdat je een keer lelijk stil komt te staan in het leven. Door een persoonlijke crisis, ziekte of andere heftige ervaring. Maar goed, een nieuw avontuur dus. Ik ga er binnenkort eentje aan, samen met mijn gezin. We gaan verhuizen. Naar het platteland, midden in de natuur.

Waarom? Dat vragen veel mensen me. Een mooi huis in de heerlijke Schildersbuurt, tuinhuis in het Stadspark, wat wil je nog meer? Nou, we willen niet meer, maar anders. Misschien is de beste reden voor onze verhuizing wel dat we al zestien jaar lang in hetzelfde huis wonen. En al dertig jaar in dezelfde stad. Vervat in een cliché: verandering van spijs doet eten, verandering van huis doet wonen. Maar hiermee doe ik onze beslissing wel wat tekort. We willen eigenlijk al heel lang in de natuur wonen. Net zo graag als in de stad eigenlijk. Kortom, de natuur is na dertig jaar stad wel eens aan de beurt.

Meer lezen

Van de Groningse Schildersbuurt naar de Franse akkers

FullSizeRender3Als klein jongetje was de grond mijn jachtterrein. Regelmatig trok ik mijn hand uit die van mijn moeder en schoot zonder uit te kijken de straat op, haar met een hartverzakking achterlatend op het trottoir. Waarom? Omdat er een voorwerp lag te glinsteren, te verleiden, te wenken. Meestal ging het om triviale zaken als een bierdop, schroefje of sleutel. Lelijke teleurstellingen, ook nog eens gevolgd door een verbaal pak op mijn lazer van mijn geschrokken moeder. De grootste prooi was ooit een rijksdaalder. Dagenlang voelde ik mij de rijkste mens ter wereld! Eigenlijk wel logisch dat ik op jonge leeftijd archeoloog wilde worden. Op zoek naar gouden munten, potscherven maar vooral vuistbijlen. Ik was erdoor gefascineerd.

Meer lezen

Naakte mannen met pauw

De voorgevel van de voormalige meubelfabriek "Nederland" (1904) aan de Blekerstraat in Groningen. Het pand, dat werd ontworpen door A.J. Sanders (1869-1909), is een rijksmonument (rm 485181).

De voorgevel van de voormalige meubelfabriek “Nederland” (1904) aan de Blekerstraat in Groningen. Het pand, dat werd ontworpen door A.J. Sanders (1869-1909), is een rijksmonument (rm 485181).

Een van de mooiste gebouwen van de Groninger Schildersbuurt staat aan de Blekerstraat 12. Het is in 1904 gebouwd in de architectuurstijl Art Nouveau. De nieuwe kunst. In algemeen beschaafd Duits: Jugendstil. De stijl van de jeugd. Gelukkig bleef het gebouw overeind na de acties van de Duitse Jugend zo’n 35 jaar later.

Meer lezen

De invasie van de pootlozen

gierzwaluwHet klinkt als een slechte horrorfilm, maar elk jaar wordt de Groningse Schildersbuurt geconfronteerd met een invasie van honderden pootlozen. Luid schreeuwend dringen ze massaal via gaten en kieren de huizen van onze buurt binnen. Ik heb het over de gierzwaluwen. Zwarte, sikkelvormige silhouetten, die vanaf begin mei door het zwerk boven onze buurt scheren. Soms wel met 120 kilometer per uur. Apodiformes is de Latijnse naam van deze vogelfamilie: de pootlozen. Ze kunnen niet lopen; hebben slechts klauwtjes waarmee ze als vleermuizen aan gebouwen of takken kunnen hangen. Maar zelfs dat doen ze zelden. Hun hele leven speelt zich af in de lucht. Daar zie je ze jagen, eten, paren, sjansen, dansen en hoor je ze oorverdovend gieren. Ze slapen zelfs vliegend!

Meer lezen

Pagina 1 of 12

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén